شرکتهای کشتیرانی آلمانی تابستان امسال به دلیل پایین بودن سطح آب رودخانه راین با هزینههای حملونقل بالاتری مواجه شده و صنایع نیز از تنگناهای لجستیکی و محدودیت در تولید آسیب دیدهاند.
این درحالی است که سازمان کشتیرانی داخلی آلمان روز گذشته اعلام کرد: در پی بروز تغییرات اقلیمی و همچنین افزایش دمای منطقه سطح آب رودخانه راین در این کشور طی هفته گذشته دوباره کاهش یافته و این امر هزینههای حملونقل بار برای صنایع را افزایش داده است.
به گفته معاملهگران کالا، فقدان بارش در حوضه آبریز رودخانه طی هفته گذشته منجر به افت مجدد سطح آب شده و کشتیها تنها با بارگیری ناقص (کمتر از ظرفیت کامل) قادر به تردد هستند.
به این ترتیب با توجه به اینکه کشتیها با بار کمتری تردد میکنند، هزینههای حملونقل بار رو به افزایش است؛ بهطوریکه هزینه حملونقل با تانکر از روتردام به کارلسروهه روز دوشنبه به حدود ۱۸۵ تا ۱۹۰ یورو (۲۱۲.۳۱ تا ۲۱۸.۰۴ دلار) در هر تن رسید، در حالی که این رقم در هفته گذشته حدود ۱۸۰ یورو بود.
سقوط شاخصهای عمق قابلکشتیرانی
سازمان کشتیرانی داخلی (WSV) همچنین اعلام کرد: شاخص عمق قابلکشتیرانی در نقطه گلوگاهی «کائوب» (Kaub) در نزدیکی کوبلنتس، روز دوشنبه به حدود ۱۵ سانتیمتر رسید؛ این در حالی است که رقم مذکور روز جمعه قبل ۲۶ سانتیمتر بود. سطح آب قابلکشتیرانی در راین در اواسط ماه اوت به زیر ۱۰ سانتیمتر سقوط کرد که پایینتر از رکورد قبلی (۲۵ سانتیمتر) ثبتشده در سال ۲۰۱۸ بود. (لازم به ذکر است که عمق واقعی رودخانه حدود یک متر بیشتر از عدد نشاندادهشده توسط این شاخص است).
انتقال بار به جاده و ریل و پیشبینی وضعیت جوی
به این ترتیب در پی اختلالات مکرر در کشتیرانی رودخانهای طی تابستان امسال، بخش عمدهای از محمولهها به حملونقل جادهای و ریلی منتقل شده که به گفته کارشناسان این روند خود باعث بروز مشکلاتی از جمله کمبود سوخت و ترافیک جادهای شده است.
سازمان WSV در این زمینه پیشبینی کرد: در هفته پیشرو بهبود قابلتوجهی در سطح آب رودخانه رخ ندهد، اما بارشهای احتمالی ممکن است سطح آب را در حدود مقادیر فعلی ثابت نگه دارد.
ریشه بحران و اهمیت شریان حیاتی راین
آلمان از جمله کشورهای اروپایی است که در تابستان امسال با موجهای گرمای پیدرپی و کمبود بارش مواجه بوده و این شرایط موجب کاهش سطح آب در آبراههایی همچون راین شده است. این رودخانه مسیری حیاتی برای حملونقل کالاها، از جمله غلات، مواد معدنی، سنگهای معدنی، زغالسنگ و فرآوردههای نفتی (از جمله بنزین) محسوب میشود.
