نویسنده : علیرضا طهرانی

سرویس تحلیل رسانه و ارتباطات در تحلیل فضای پیچیده کنونی، یکی از چالش‌های بنیادین در حوزه ارتباطات ملی، «عدم تمرکز استراتژیک رسانه‌ها» بر محور اصلی نبردهاست. در حالی که کشور در مواجهه با فشار تحریم‌ها و اقدامات تخریبی دشمن، نیازمند تقویت «تاب‌آوری اجتماعی» (Social Resilience) است، مشاهده می‌شود که بخشی از چرخه رسانه‌ای، دچار «انحراف از اولویت‌های پیام‌رسانی» شده و به جای تمرکز بر مدیریت بحران، به بازتولید بحران می‌پردازند.

شکاف در مدیریت روایت (Narrative Management) یکی از وظایف اصلی روابط عمومی در سطح کلان، مدیریت صحیح «روایت ملی» است. دشمن با بهره‌گیری از ابزارهای «جنگ روانی» (Psychological Warfare)، تلاش می‌کند تا با ایجاد نوسانات اقتصادی، یک «بحران معنایی» ایجاد کند؛ به گونه‌ای که مردم، چالش‌های معیشتی را نه پیامد اقدامات دشمن، بلکه ناشی از ناکارآمدی‌های داخلی قلمداد کنند. در این میان، اگر رسانه‌ها در فرآیند «چارچوب‌بندی اخبار» (Framing)، صرفاً بر جنبه‌های منفی و عواطف ناامیدی تمرکز کنند و از «تفسیر استراتژیک» نسبت به ریشه‌های دشمن‌محورِ این نوسانات غافل بمانند، در واقع دچار «قصور در وظیفه آگاهی‌بخشی» شده‌اند. این نوع عملکرد، عملاً به معنای تسلیم شدن در برابر «کنترل روایت دشمن» است. ضرورت گذار از «ارتباطات اطلاع‌رسانی» به «ارتباطات استراتژیک» رسانه‌های رسمی نباید در تله‌ی «روابط عمومی واکنش‌گرا» (Reactive PR) بیفتند که تنها به دنبال گزارش رویدادهای منفی است. ضرورت کنونی، حرکت به سمت «ارتباطات پیش‌دستانه و استراتژیک» (Proactive Strategic Communication) است. در این رویکرد، رسانه وظیفه دارد: